فروآلیاژها مواد فلزی نیستند که بتوان مستقیماً از آنها استفاده کرد، بلکه عمدتاً به عنوان مواد اولیه برای اکسید زداها، عوامل احیا کنننده و افزودنی های آلیاژی در صنایع تولید آهن و فولاد و ریخته گری استفاده می شود.

با پیشرفت علم و فناوری مدرن، صنایع مختلف نیازهای بیشتری را برای تنوع و عملکرد فولاد داشتند و این نیازها باعث تنوع در افزودنی ها به فولاد گردید.

انواع مختلفی از فروآلیاژها وجود دارد و روش های طبقه بندی زیادی نیز وجود دارد. این مقاله به طور عمده فروآلیاژها، طبقه بندی فروآلیاژها، شباهت ها و تفاوت های فروآلیاژهای شناخته شده در سطح بین المللی و فروآلیاژهایی را که در بازار درک می شود، معرفی می کند.

معنی فرو آلیاژها
به طور کلی فروآلیاژها آلیاژهایی هستند که از یک یا چند عنصر فلزی یا غیرفلزی و عناصر آهنی ساخته شده اند.

به عنوان مثال، فروسیلیکون Fe2Si، Fe5Si3، FeSi، FeSi2 و سایر سیلیسیدهای تشکیل شده توسط سیلیسیم و آهن است.

فرومنگنز آلیاژی از منگنز و آهن است که حاوی مقدار کمی از عناصر دیگر مانند کربن، سیلیسیم و فسفر است. آلیاژهای فرومنگنز حاوی سیلیسیم کافی را آلیاژهای سیلیکومنگنز می نامند. فروکروم آلیاژی از کروم و آهن است که حاوی مقدار کمی از عناصر دیگر مانند کربن، سیلیسیم و فسفر نیز می باشد.
در چین، بزرگترین تولید کننده فروآلیاژها، فروآلیاژ به محصولی اطلاق می شود که در هنگام فولادسازی به عنوان اکسید زدا، افزودنی عنصر و غیره به آهن مذاب اضافه می شود تا فولاد دارای ویژگی های خاصی باشد یا الزامات خاصی را برآورده کند.

آلیاژ اصلی متشکل از آهن و یک یا چند عنصر که عمدتاً در ذوب آهن و فولاد استفاده می شود. در صنعت آهن و فولاد، تمام آلیاژهای واسطه ای که در فولادسازی استفاده می شوند، به طور کلی به عنوان “فروآلیاژ” شناخته می شوند، صرف نظر از اینکه آیا آنها حاوی آهن هستند (مانند آلیاژهای سیلیکوکلسیم). همچنین شامل برخی از افزودنی های فلزی خالص و افزودنی های اکسید می شود.

انواع فرو آلیاژ
به طور کلی آنها را بر اساس روش های زیر طبقه بندی می کنند:

(۱) با توجه به عناصر اصلی در فروآلیاژها، می توان آن را به: فروسیلیسیم، فرو منگنز، فرو کروم، فرووآنادیم، فرو تیتانیوم، فرو تنگستن، فرو مولیبدن و سایر آلیاژهای فرو تقسیم کرد.

(۲) با توجه به محتوای کربن در فروآلیاژ، می توان آن را به: کربن بالا، کربن متوسط، کربن کم، میکرو کربن، کربن فوق العاده میکرو و انواع دیگر تقسیم کرد.

مقدار کربن ۴-۸٪ یک آلیاژ کربن بالا است. مقدار کربن ۱-۲٪ یک آلیاژ کربن متوسط است. مقدار کربن ۰.۱-۱٪ یک آلیاژ کم کربن است. مقدار کربن زیر ۰.۱٪ یک آلیاژ فرو کربن میکرو است.

(۳) با توجه به روش تولید، می توان آن را به: فروآلیاژهای کوره بلند، فروآلیاژهای کوره قوس، فروآلیاژهای تولیدی در خارج از کوره ، فروآلیاژهای تولید شده به روش احیا شده در خلاء، فروآلیاژهای تولیدی در کنورتور، فروآلیاژهای الکترولیتی و غیره تقسیم کرد. علاوه بر این، آلیاژهای آهن خاصی مانند آلیاژهای فشرده اکسیدی وجود دارد.

(۴) با توجه به طبقه بندی دو یا چند عنصر آلیاژی موجود در آلیاژهای آهن چند جزئی، انواع اصلی آلیاژ آلومینیوم سیلیسیم، آلیاژ سیلیسیم کلسیم، آلیاژ آلومینیوم سیلیسیم منگنز، آلیاژ آلومینیوم سیلیسیم کلسیم، آلیاژ باریم سیلیسیم کلسیم، آلیاژ باریم سیلیسیم، آلیاژ سیلیسیم کلسیم و آلیاژ باریم کلسیم هستند.
لازم به توضیح است که فروسیلیس، فرومنگنز و فروکروم سه فروآلیاژ پرمصرف در صنعت فولادسازی هستند